Salman Rushdie From the Fay Godwin Archive at the British Library

U klubu Magistrala Doma Kulture Studentski grad (Bulevar Zorana Đinđića 179) večeras (četvrtak, 30. januar) od 20 časova će biti održano predavanje o kontroverznom angloindijskom romanopiscu i esejisti.

Predavači će  biti profesor Aleksandar Jerkov sa beogradskog Filološkog fakulteta odnosno njegov zagrebački kolega – profesor Tomislav Brlek.

Bosanskohercegovački pisac Muharem Bazdulj o Rušdiju je napisao sledeće: „Postoji nešto što nam valja neizostavno naglasiti: svi su suvremeni pisci dostojni svog poziva Ruždijevi dužnici. Najljepše je svoj dug vratio Pol Oster u antologijskom kratkom eseju A Prayer for Salman Rushdie. (Mogao bi se napisati čitav esej o samom naslovu ovog teksta. Oster ne piše Ruždijevu odbranu, nego baš molitvu za njega!) Njegova je poanta suštinski identična poanti Borhesove pjesme Zazivanje Džojsa: „Ja sam oni koje ne poznaješ a koje si spasio.“ Salman Ruždi je na sebe preuzeo teret odbrane romana i sioranovskog društva romana kojem svi pripadamo… Na našim prostorima, međutim, Ruždi je na više načina inspirativan. Osim što predstavlja simbol literarne i građanske hrabrosti, čovjeka koji je združio vjeru u umjetničku autonomiju književnosti i angažman, pisca koji na literarno fascinantan način plete svoje uzbudljive svjetove, Ruždi nam je i jezički blizak. Kao što kod Krleže i Kiša mađarske riječi posijane po njihovim djelima determiniraju njihovu pripadnost srednjoevropskom kulturnom kompleksu, tako i u Ruždijevom engleskom jeziku možemo naći jedan gotovo andrićevski istok. Jer za Ruždija slavuj nije nightingale nego bulbul, nosač mu nije porter nego hamal, pantalone njegovih junaka nisu trousers nego šalvare (schalwar), a sudbina nije destiny nego je kismet.“

Podeli s drugima
  •  
  •  
  •  
  •  
  •